bezdirici

bezdirici
прил. надоедливый, нудный, назойливый, докучливый, докучный, навязчивый. Bezdirici adam надоедливый человек

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Смотреть что такое "bezdirici" в других словарях:

  • bezdirici — is. Usanç veren kimse veya şey İşsiz kalıp, ölü saatlerle zaman eğlemenin ne kadar bezdirici, maneviyat kırıcı olduğunu bilirsiniz. R. H. Karay …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bezdiricilik — is., ği Bezdirici olma durumu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • dırdırcı — sf. Bezdirici söz etme alışkanlığı olan, geveze, yerli yersiz konuşan (kimse) Bir kere dırdırcı bir tabiatı vardı. Bir şeyden memnun olmaz, vara yoğa söylenirdi. R. N. Güntekin …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • dırıltı — is. 1) Bezdirici bir biçimde söylenme, dırdır Başın dinç gönlün rahat. Karı dırıltısı, çocuk gürültüsü yok. N. Cumalı 2) Çekişme, atışma Her gün ana oğul arasında dırıltı eksik değildi. H. R. Gürpınar Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller dırıltı… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • vızıldamak — nsz 1) Vız diye ses çıkarmak 2) mec. Hafif sesle ve bezdirici biçimde yakınmak, sızlanmak Beni gönderecektin değil mi büyük hanım? diye vızıldadığı zaman ümidini kıracak bir şey söylemiyordu. R. N. Güntekin …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • vızıltı — is. 1) Vızıldama sesi Uçan bir sivrisineğin vızıltısı duyuldu. Halikarnas Balıkçısı 2) mec. Hafif sesle ve bezdirici biçimde yakınma, sızlanma Gerçi sabahları gene evde iş görüyor, annesinin vızıltısını dinlemeye mecbur oluyordu. H. E. Adıvar …   Çağatay Osmanlı Sözlük


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»